#9. Verjaardag… Feestje??!?!!

Beste lezer,

Ik schrijf vandaag met gemengde gevoelens over mijn verjaardag. Deze week is het zover!! Voordat ik de aanrijding kreeg zag ik mijn verjaardag als een gelegenheid om vrienden en familie te zien, samen tijd door te brengen. De ene keer middels een feestje buiten de deur (uitgaan), een andere keer naar het Casino, dan weer de meubels aan de kant om plaats te maken voor sta-tafels of een etentje organiseren. Gezien mijn onregelmatige werktijden (en die van sommige vriendinnen) is het altijd puzzelen en moet ik bijtijds aangeven wanneer het feestje plaatsvindt! Altijd leuk om te bedenken hoe deze gelegenheid te vieren en aangezien ik ook van koken hou, geniet ik ervan om hapjes te bedenken voor de borrel en recepten uit te zoeken om een menu in elkaar te zetten.

Of eigenlijk.. hoezo schrijf ik in de tegenwoordige tijd?

Sinds de aanrijding heb ik verschillende dingen geprobeerd… van helemaal niet vieren, eens verrast worden door een lunch met vriendinnen (wat dus een verrassing was), dan hardnekkig vasthouden aan de meubels aan de kant en sta-tafels huren waarna ik 2 dagen moest bijtanken. Een keer moest ik werken en vorig jaar was ik naar familie in het buitenland in verband met het overlijden van mijn lieve oom.

Kortom, dit jaar is het de eerste keer dat ik weer eens thuis ben met mijn verjaardag 🙂 Enige tijd geleden vroeg een vriendin wat mijn plan was en ik had geen antwoord. Ik ging eens brainstormen over wat ik wil. Als ik het voor het zeggen zou hebben, dan zou ik het lekker willen vieren met alle dierbaren om mij heen. Hoe dan? Ik ben door de week jarig waardoor het niet handig is om het op de dag zelf te doen… dan kunnen vrienden met regelmatige werktijden niet komen.

Optie om het in het weekend te vieren neem ik onder de loep en wel op zaterdag, want zondag heb ik me ingeschreven voor een workshop Mindfulness. Dan beginnen de vragen… overdag? Dan functioneer ik uiteraard beter dan ’s avonds en kunnen de mensen die wat verder weg wonen ook van de partij zijn zonder slaappartijen. Alleen intussen hebben velen om mij heen kinderen, dus als je bij elkaar telt… hoeveel mensen over de vloer? Het gaat niet meer om het individu, maar ik moet op een heel gezin rekenen… Dat wordt heel snel heel druk en weet ik dat dit zich snel uit in hoofdpijn en oorsuis. Volgende optie is het ’s avonds vieren. Naast het feit dat ik de volgende dag op tijd eruit moet voor de workshop heeft de avond niet mijn voorkeur… dan moet ik de hele dag op de ‘spaarstand’ om ’s avonds nog eens te ‘presteren’ en al met in mijn achterhoofd de druk om een goede nacht te moeten maken omdat ik op zondag bij de workshop lekker wil kunnen meedoen. Daarnaast moet ik mensen opzadelen met het regelen van een oppas. Dit nog losstaand van alle boodschappen die gedaan moeten worden en de voorbereidingen. Als ik eraan denk en echt ga voelen, dan word ik er al moe als ik eraan denk… en verlang ik naar weggaan… ergens onder een palmboom met een kokosnoot in mijn hand. Geen drukte… alleen maar zee, een lekker temperatuurtje en een leeg hoofd.

Dus nee, dit jaar gaat het ‘m niet worden… niet omdat ik niet wil en niet omdat ik er geen zin in heb. Ik zit de laatste tijd laag in mijn energie en het voelt meer als dat ik mezelf opzadel met een last door ‘iets’ te regelen in plaats van met een gezellig samenzijn. Slimmere keuzes maken.. een belofte die ik mezelf een tijd terug heb gedaan, zodat ik minder boetedagen ervaar, al gaat het gepaard met minder gezelligheid.

Misschien zou ik mijn verjaardag eens in de zomer moeten vieren… lekker met kleedjes in het park, lekkere hapjes, de kinderen kunnen rennen en samen spelen in het gras terwijl de volwassenen een wijntje drinken in het zonnetje… Ik hoor graag hoe jullie zulke ‘dilemma’s’ oplossen?

Liefs, Verena

unnamed

Advertenties

4 gedachtes over “#9. Verjaardag… Feestje??!?!!

  1. Helaas erg herkenbaar! Zelf ben ik jarig vlak nadat mijn beide kinderen jarig zijn geweest, die vieren ik dan wel en mijn eigen verjaardag maar niet, muv naaste familie, heb dan de meesten gezien (inclusief de kinderen) en gesproken en geen energie meer om opnieuw te beginnen! Succes ermee! Blijft lastig maar het moet niet allemaal ten koste van jezelf gaan…..

    Like

  2. Wat een wijze afwegingen.
    Goed idee de ‘kleed-in-het-park-verjaardag’! Win-win voor iedereen.
    Ik vier het klein met m’n gezin. Een groter feest is me de boetedagen niet waard gebleken, los van het feit dat ik het zelf niet langer dan 3 uur vol hou op m’n eigen partijtje. Als alternatief spreek ik individueel met dierbaren af en dat geeft ook veel plezier.

    Like

    • Hallo Caroline,
      Dank voor jouw reactie. Ik herken helemaal wat je schrijft… het boeten is het niet waard en langer dan zo’n 3 uur kan ik kwalitatief ook niet echt meer meedoen met gesprekken, etc… Zo pak ik het ook aan.. individueel afspreken ipv een feestje. Absoluut ook gezellig, geeft energie en plezier 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s